Αν κάποιος μπορούσε να συλλέξει όλες τις ιστορίες των Ελλήνων και Αρμενίων που εκδιώχθηκαν από τη Μικρά Ασία είναι άγνωστο πόσες βιβλιοθήκες θα γέμιζε από τις σπαρακτικές περιγραφές των επιζώντων της τραγωδίας αυτής.Αν και η ιστορία της Μικρασιατικής καταστροφής είναι γνωστή από μεγάλο μέρος του αναγνωστικού κοινού,κάθε φορά που αντικρίζεις μια ιστορία εκείνης της περιόδου τη διαβάζεις σαν να είναι κάτι καινούριο που πρέπει ν΄ανακαλύψεις.
Αυτό μου συνέβη και όταν πήρα στα χέρια μου το μυθιστόρημα της κυρίας Μανθεάκη,«Άγγιγμα από πάγο».Η ώριμη γραφή του βιβλίου,κλιμακώνει την ανάγνωση έτσι ώστε να δημιουργείται μια συναισθηματική φόρτιση εξελισσόμενη αλλά και με πολλές εναλλαγές.
Η ιστορία ξεκινάει λίγο πριν την "καταστροφή"τον Μάρτιο του 1922.Δύο νέοι άνθρωποι,ο Αλέξης και η Λουίζα ξεκινούν τη ζωή τους με τον αρραβώνα τους.Κάνουν όνειρα για τη ζωή τους,γεμάτοι προσμονή,ευτυχία και αγάπη.Τα ελληνικά στρατεύματα που αποχωρούν ατάκτως από τη Σμύρνη,φέρνουν μαζί τους και όλους τους Έλληνες από την ενδοχώρα,που λεηλατημένοι και κυνηγημένοι από τον τουρκικό στρατό και τους άτακτους τσέτες, ψάχνουν διέξοδο προς τη θάλασσα του Αιγαίου.Όλα χάνονται,καταστρέφονται καίγονται,σπίτια,περιουσίες,ανθρώπινες ζωές.Οι οικογένειες του ζευγαριού προσπαθώντας να σωθούν,χάνονται στην άβυσσο της κόλασης.Μαζί τους χάνεται και κάθε ευτυχισμένη στιγμή,κάθε χαρούμενη προοπτική .Μέσα στη δίνη του ολέθρου ο κοινός δρόμος του ζευγαριού γίνονται δύο παράλληλοι δρόμοι,γεμάτοι πόνο,θρήνο και απόγνωση.Κανείς δεν ξέρει το τέλος.Κανείς δεν ξέρει το μέλλον.Άλλωστε το σημαντικότερο είναι ο αγώνας για την επιβίωση στο παρόν.Ο καθένας υπομένει τη ζωή που του χαρίστηκε και πορεύεται νομίζοντας πως ο/η αγαπημένος/η του δεν ζει πια.Πιστοί όμως στην αγάπη που έζησαν κάποτε.
Στο δεύτερο μέρος,η συγγραφέας διηγείται τη ζωή της Λουίζας ως πρόσφυγας στην Αθήνα.Μέσα από ένα βασανιστικό βίο,αντικατοπτρίζεται όλη η κατάσταση τόσο του ελληνικού κράτους με την είσοδο των προσφύγων στην Αθήνα και τον Πειραιά,όσο και τα δραματικά χρόνια που οι πρόσφυγες προσπαθούν να σταθούν ξανά στα πόδια τους και να επιβιώσουν.Αν και ενυπάρχει το ιστορικό στοιχείο, η κυρία Μανθεάκη εστιάζει στο κοινωνικό και συναισθηματικό επίπεδο του βιβλίου.Με λόγο περιγραφικό και λιγότερο διαλογικό,δίνει έμφαση στο πρόσωπο της Λουίζας,ενώ παράλληλα με τις αναφορές της στα οικεία της πρόσωπα,δημιουργεί μία διακριτική βάση που θ΄ανυψώσει τον χαρακτήρα της κοπέλας.Μέσα από τους ήρωες του βιβλίου,ο αναγνώστης μπορεί να γνωρίσει τον τρόπο διαπαιδαγώγησης και παιδείας των Μικρασιατών,καθώς και το πώς προκύπτουν οι συμπεριφορές και οι αρχές τους ως προς την οικογένεια,την πατρίδα,το συναισθηματικό δέσιμο,τον πολιτισμό και την κουλτούρα τους.Το ότι είναι μια αληθινή ιστορία δίνει ένταση και μεγαλύτερη δραματικότητα στο βιβλίο. Παράλληλα ο αναγνώστης διαφωτίζεται για την ζωή του Αλέξη,μετά την απελευθέρωσή του από τα αμελέ ταμπουρού.Μια άλλη ιστορία ξετυλίγεται στις σελίδες του βιβλίου,που αν και εξίσου τραγική,αποτελεί γέφυρα που θα ενώσει τους δύο παράλληλους δρόμους που πορεύονται οι πρωταγωνιστές.
Η αγάπη είναι το κίνητρο για όλες τις πράξεις των ηρώων της ιστορίας.Κάθε μορφή της δικαιώνεται και φωτίζεται μέσα στις στάχτες της ζωής και της ύπαρξής τους.Η αγάπη είναι εκείνη που θεραπεύει,που κινεί τα νήματα της επιβίωσης,της αξιοπρέπειας και της λύτρωσης.Όσα κι αν είναι τα εμπόδια τελικά βρίσκει τρόπο να ζωντανέψει και να λάμψει.
Το «Άρωμα από πάγο»,μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις.Είναι μια "εργασία εκγύμνασης" συναισθημάτων,έχει μια απλή αλλά ταυτόχρονα δυνατή παρουσίαση ιστορικών γεγονότων,χωρίς να κουράζει ή να πλατειάζει.Η πλοκή είναι ρέουσα και απλή,έτσι δημιουργεί ένα εύκολο στην ανάγνωση βιβλίο για τους φίλους των μυθιστορημάτων με θέμα τη δυνατή αγάπη μέσα από στιγμές της Ιστορίας.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ας το συζητήσουμε......